فصل مشترک کشورهای فقیر – خبری نیست


مردم این کشورها به کشاورزی وابسته اند و بخش بزرگی از اقتصاد آنها به کشاورزی وابسته است. در چنین شرایطی دیگر نه پولی برای توسعه خدمات سلامت و فعالیت های اقتصادی وجود دارد و نه انگیزه ای برای سرمایه گذاری شرکت های خارجی وجود دارد. نبود امنیت فاجعه بزرگی را برای این کشورها به ارمغان آورده است. با ۱۰ کشوری که فقیرترین کشورهای جهان هستند آشنا می شوید.

به گزارش نبأخبر، نگاهی به فقیرترین کشورهای جهان نشان می دهد که دو ویژگی اصلی در آنها برجسته است. اول جنگ داخلی که اقتصاد آن را در وضعیت اسفناکی قرار داده است و دوم مشکلاتی است که در حوزه کشاورزی به وجود آمده است.
مردم این کشورها به کشاورزی وابسته اند و بخش بزرگی از اقتصاد آنها به کشاورزی وابسته است. در چنین شرایطی دیگر نه پولی برای توسعه خدمات سلامت و فعالیت های اقتصادی وجود دارد و نه انگیزه ای برای سرمایه گذاری شرکت های خارجی وجود دارد. نبود امنیت فاجعه بزرگی را برای این کشورها به ارمغان آورده است. با ۱۰ کشوری که فقیرترین کشورهای جهان هستند آشنا می شوید.

۱- بوروندی
یک کشور کوچک محصور در خشکی سال ها گرفتار درگیری های قومی و جنگ داخلی ویران شده است و ۹۰ درصد از جمعیت ۱۲ میلیونی بوروندی کشاورز هستند. مردم روزانه ۱.۲۵ دلار درآمد دارند و کمبود مواد غذایی یک نگرانی بزرگ است. دسترسی به آب و فاضلاب بسیار کم است و کمتر از ۵۰ درصد جمعیت برق دارند. این مشکلات را در کنار جنگ داخلی قرار دهید تا به عمق فاجعه در بوروندی پی ببرید. عمده صادرات این کشور طلا است اما باید بدانید که حجم صادرات طلا از این کشور کمتر از ۱۵۰ میلیون دلار است.

۲- سودان جنوبی
در سودان جنوبی با جمعیت ۱۱ میلیون نفری، ۶۰ گروه قومی و قبیله ای وجود دارد که جنگ داخلی در سودان جنوبی را تشدید کرده است، به طوری که بیش از ۴۰۰۰۰۰ نفر در ناآرامی های داخلی در سال ۲۰۱۵ کشته شدند و ۴۰ میلیون نفر به کشورهای همسایه گریختند. سودان جنوبی ممکن است کشوری بسیار ثروتمند باشد، اما با توجه به اینکه نفت تقریباً تمام صادرات آن را به خود اختصاص می دهد، کاهش قیمت کالاها و افزایش هزینه های مرتبط با امنیت به اقتصاد این کشور ضربه زده است. اکثریت مردم به کشاورزی سنتی مشغول هستند، اگرچه خشونت اکثر کشاورزان را از کاشت یا برداشت محصولاتشان باز می دارد.

۳- سومالی
سه دهه خشونت و درگیری داخلی، خشکسالی ها و سیل های مکرر، به دنبال آن ناامنی غذایی و آوارگی، عدم دسترسی به خدمات بهداشتی و گسترش سریع بیماری های واگیر، بیکاری گسترده و سومالی ناامید کننده بوده است. به نظر می رسد کشور ۱۶ میلیون نفری شاخ آفریقا هرگز به جایی نمی رسد. رشد تولید ناخالص داخلی پیش‌بینی‌شده بیش از ۳ درصد در سال ۲۰۲۰ به دلیل تأثیر همه‌گیری ویروس کرونا، تهاجم ملخ‌ها که در دوران مدرن بی‌سابقه بود، و سیل تشدید شده که اقتصاد را ۱.۵ درصد کوچک کرد، هرگز محقق نشد. از هر ۱۰ سومالیایی هفت نفر در دسترسی به غذا مشکل دارند.

۴- جمهوری آفریقای مرکزی
جمهوری آفریقای مرکزی کشوری غنی از طلا، نفت، اورانیوم و الماس است، ظاهراً ثروتمند اما فقیر. ۶۵ درصد مردم به کشاورزی مشغول هستند و کشاورزی ستون فقرات اقتصاد کشور است. جالب است بدانید که بیش از ۷۰ درصد جمعیت در مناطق دور افتاده زندگی می کنند. ۶۰ درصد از درآمد صادراتی جمهوری از صادرات الماس خام تامین می شود. اکثر مردم این کشور به آبجو و الکل معتاد هستند. تنها یک درصد از مردم به حساب بانکی دسترسی دارند و از هر ۱۰ شهروند تنها سه نفر تلفن همراه دارند.

۵- مالاوی
مالاوی به عنوان یکی از کوچکترین کشورهای قاره آفریقا، در سالهای اخیر گامهای بلندی برای بهبود رشد اقتصادی و اجرای اصلاحات ساختاری اساسی برداشته است. با این حال، فقر همچنان گسترده است و اقتصاد کشور، که به شدت به کشاورزی دیم متکی است، در برابر شوک های اقلیمی آسیب پذیر است. تولید تنباکو یکی از مهم ترین منابع درآمدی در این کشور است، به طوری که با افزایش تولید این محصول، رشد اقتصادی این کشور در سال ۲۰۲۱ به ۲.۴ درصد رسید.

۶- کنگو
جمهوری دموکراتیک کنگو دومین کشور صنعتی بزرگ آفریقا پس از آفریقای جنوبی در زمان استقلال خود در سال ۱۹۶۰ بود. این کشور بخش معدن پررونقی داشت و بخش کشاورزی آن نسبتاً مولد بود. از آن زمان، دهه‌ها فساد، جنگ و بی‌ثباتی سیاسی، رشد کشور را تشدید کرده و آن را به یکی از شکننده‌ترین اقتصادهای جهان امروز تبدیل کرده است. کشاورزی رکن اصلی اقتصاد است و حدود ۶۰ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد. ۶۶ درصد نیروی کار این کشور کشاورزی است و بیش از ۶۰ درصد از ۹۲ میلیون نفر آن با کمتر از ۲ دلار در روز زندگی می کنند.

۷- نیجر
نیجر، با ۸۰ درصد از قلمرو خود محصور در خشکی و جمعیتی که به سرعت در حال رشد است، به شدت به کشاورزی در مقیاس کوچک متکی است. ناامنی غذایی و همچنین مرگ و میر بالا و درگیری های مکرر نظامی با گروه های مخالف و بوکوحرام صدها هزار نفر را آواره کرده است. نیجر که در قلب ساحل واقع شده است، تنوع اقتصادی کمی دارد و کشاورزی ۴۰ درصد از تولید ناخالص داخلی آن را تشکیل می دهد. بیش از ۱۰ میلیون نفر تا سال ۲۰۲۱ در فقر شدید زندگی خواهند کرد. نرخ مرگ و میر نوزادان به حدی است که ۲۵ درصد از کودکان قبل از پنج سالگی به دلیل بیماری و گرسنگی جان خود را از دست می دهند.

۸-موزامبیک
مستعمره سابق پرتغال دارای زمین های قابل کشت فراوان، آب فراوان، انرژی و منابع معدنی است. موزامبیک همچنین دارای موقعیت استراتژیک است، زیرا چهار کشور از شش کشوری که با آن همسایه هستند در خشکی هستند و به عنوان مجرای تجارت جهانی به آن متکی هستند. در طول دهه گذشته، متوسط ​​نرخ رشد تولید ناخالص داخلی موزامبیک بیش از ۷۰ درصد بوده است. با این حال، این کشور در بین ۱۰ کشور فقیر جهان باقی مانده است و بخش بزرگی از جمعیت هنوز زیر خط فقر زندگی می کنند که عمدتاً به دلیل جنگ داخلی است.

۹-لیبریا
قدیمی ترین جمهوری آفریقا در میان فقیرترین کشورها قرار دارد. اگرچه این کشور از پایان جنگ داخلی در سال ۲۰۰۳ از صلح و ثبات برخوردار بوده است، اما دولت های آن نتوانسته اند به اندازه کافی مشکلات جدی سیستمی و چالش های ساختاری را برطرف کنند. اقتصاد لیبریا عمدتاً کشاورزی است و مواد خام، تجهیزات و کالاهای مصرفی را وارد می کند. لیبریا در بین ۴۷ کشور آفریقای جنوب صحرا در رتبه ۳۹ قرار دارد و شاخص های اقتصادی آن کمتر از میانگین منطقه ای و جهانی است.

۱۰-ماداگاسکار
ماداگاسکار در ۴۰۰ کیلومتری سواحل شرق آفریقا قرار دارد و چهارمین جزیره بزرگ جهان است. صنعت پر رونق گردشگری که به خاطر حیات وحش باورنکردنی اش شناخته شده است، نتوانسته کشور را از فقر خارج کند. اکثریت جمعیت هنوز برای امرار معاش خود به کشاورزی وابسته هستند و اقتصاد کشور را به ویژه در برابر بلایای جوی آسیب پذیر می کند. ماداگاسکار از زمان استقلال از فرانسه در سال ۱۹۶۰، بی ثباتی سیاسی، کودتاهای خشونت آمیز و انتخابات مورد مناقشه را تجربه کرده است.