۱۵ جولای; مهمانی غذای خام! پخت و پز و خوردن غذاهای با منشاء حیوانی ممنوع است.


بر اساس آثار ابوریحان بیرونی، «آم» یا «غفس» یا «خواره» یکی از اعیاد سغد باستانی بوده است. پرهیز از غذاهای حیوانی و پخت و پز را می توان در مراسم این جشن نام برد.

دی با مهر، روز تیرماه، برابر با پانزدهمین روز از تیرماه در تقویم ایرانی، جشن غذای خام، که برابر با پانزدهمین روز از روز ما و «باساکنج» در گاهشماری سغدی است.

در ایران باستان جشن های زیادی برگزار می شد. بسیاری از جشن ها نشان می دهد که ایرانی ها برای لذت های زندگی ارزش قائل هستند. کلمه جشن از کلمه اوستایی یسنا گرفته شده و به معنای ستایش است. بنابراین هدف از برگزاری جشن ها در ایران باستان، گرد هم آوردن مردم، جلب رضایت خداوند و در نتیجه شادی مردم، خدمت و بخشش به فقرا و زیردستان و در نهایت حمد و ستایش است، خداوند بی نظیر است.

غذای خام یعنی خوردن غذای خام. کارشناسان بر این باورند که اگر ۷۵ درصد یا بیشتر از غذای مصرفی یک فرد از مواد غذایی خام تشکیل شده باشد، می توان آنها را خام خوار در نظر گرفت.

خام خواران معتقدند که غذاهای خام حاوی آنزیم هایی هستند که هضم غذا را در بدن تنظیم می کنند، اما حرارت دادن یا انجماد غذاها این آنزیم ها را از بین می برد. خوردن غذا بدون این آنزیم ها در نهایت باعث مسمومیت بدن، پرخوری و در نهایت چاقی می شود. غذاهای خام مواد مغذی بیشتری نسبت به غذاهای پخته دارند.

غذاهای خام مصرف کنندگان شامل انواع میوه ها می باشد که غذای اصلی آنها سبزیجات و مغزها و میوه های خشک مانند گردو، پسته، فندق، بادام و انواع جوانه ها از جمله جوانه گندم، عدس، ماش، نخود، سویا و مواد قندی است. مانند عسل، کشمش، خرما، انجیر، پیلونسیلو و … که به صورت خام و طبیعی مصرف می شود. البته این مواد را می توان به صورت ترکیبی نیز مصرف کرد.

آنچه در بین رژیم های غذایی خام رایج است، مصرف مواد غذایی است که بالاتر از ۱۱۵ درجه فارنهایت گرم نشده و یا قبلاً در فریزر نگهداری نشده اند.

خام گیاه خواری و گیاهخواری این روزها رواج پیدا کرده است، به طوری که برخی آن را در قالب رژیم های غذایی ۴۰ روزه دنبال می کنند و برخی دیگر آن را در برنامه غذایی معمول خود دارند.

در حالی که خام گیاهخواری مزایایی مانند آرامش درونی دارد، اما می تواند باعث آسیب هایی مانند ضعف عضلانی و پوسیدگی دندان شود.

البته عادات غذایی در فرهنگ های مختلف متفاوت است. اکثر جوامع طبق سنت های خود عادات غذایی خاصی دارند. این مقررات شامل مقدار، زمان، کیفیت و نحوه غذا خوردن است. علاوه بر این در آثار دینی مطالب زیادی در مورد آداب غذا خوردن وجود دارد. در قرآن نکاتی در مورد طعام آمده است، مانند نوع غذا، طهارت آن، اسراف نکردن در خوردن و آشامیدن و شکرگزاری.

متفکران بزرگ در مورد غذا و اهمیت کمتر خوردن گوشت صحبت کرده اند.

ابن خلدون، جامعه شناس و اندیشمند، بیماری های شهرنشینان را ناشی از مصرف بی رویه انواع غذاها و سلامت روستائیان و بادیه نشینان را در سادگی رژیم غذایی آنها دانست و گفت: ریشه بیماری ها برمی آید. تماماً از طعام است و در حدیث نبوی آمده است که معده خانه مرض و پرهیز است و به خاطر دارو و بروز بیماری به دلیل نابهنگام خوردن است».

افلاطون نیز در کتاب «جمهوری» نشان می دهد که غذای حیوانات باعث جنگ و خونریزی در میان مردم می شود و آن را فقط برای سربازان تجویز می کند تا درنده و جنگجو شوند.

یک ضرب المثل فرانسوی به نقل از کانت می گوید: «به من بگو چه می خوری تا به تو بگویم کی هستی».

هیچ کدام از موجودات غذای خود را نمی پزند، اما انسان ها در این کار بسیار محتاط هستند. همانطور که فیزیولوژیست ایرلندی “گریوز” انسان را حیوانی برای پخت و پز توصیف می کند.

«بوردو» در تاریخ غذا می‌نویسد: «استفاده از آتش به آغاز تغذیه انسان می‌رسد، زیرا ماهیچه‌های سخت و ناخوشایند حیوانات بدون تغییری که آتش می‌داد، خوردن آن دشوار بود و آن استفاده روزانه از غذای گوشت مرده است. که طعم آن را مخدوش کرده است».

پروفسور آلمانی «هائر» نیز درباره رژیم غذایی انسان های نخستین می گوید: «کاشت درختان میوه و کشت غلات به دوران بسیار باستانی برمی گردد و در آن زمان از میوه ها استفاده می شد… سیب های زغالی پیدا کردند و گلابی ها را به دو لپه تقسیم کرده و برای نگهداری در زمستان خشک می کنند.

با توجه به تمایل روزافزون برخی افراد به گیاهخواری یا خام بودن، رستوران ها و مغازه های عرضه کننده غذا یا غذای گیاهی در حال افزایش است و مورد توجه قرار گرفته است و حتی گوشتخواران سعی می کنند برای یک بار هم که شده آن را امتحان کنند.

گیاهخواری یا خام خواری در دراز مدت می تواند سخت باشد، اما می توانید سعی کنید برای یک روز مثلاً در این روز که در ایران باستان به عنوان غذای خام جشن گرفته می شد، گوشت نخورید یا فقط گیاهان خام نخورید.